42
1Иосифой эсэгэ Яковай ажаһуужа байгаа орон нютаг-та мүн лэ үлэсхэлэн хооһон байдал тохёолдоо бэлэй. Египедтэ орооһо таряан бии гэжэ дуулаад, Яков хүбүүдтээ хэ лэбэ:
— Юу бэе бэеэ хаража байнабта?2Египедтэ орооһо таряан бии гэлсэнэ. Тиишэ ошожо, орооһо худалдажа абаад асарагты, тиигэбэл, магад, туража үхэхэгүйбди.
3Иосифой арбан аханар Египет таряанда ошобо.4Гансал Биньямииниие, Иосифой түрэһэн дүүе, муу юумэндэ, усалда орохоһоонь айжа, Яков өөрһөө холо табибагүй.
5Ханаһаан орон нютагта үлэсхэлэн хооһон байдалай тохёол-доһонһоо боложо, Израилиин хүбүүд иигэжэ яахашье аргагүй Египет руу зорёо бэлэй.6Тэрэ үедэ Египедэй ахамад түшэмэл ноён байһан Иосиф лэ бүхы арад зондо орооһо худалдаха эрхэтэй бай-гаа. Аха дүүнэр тэрээндэ ерэжэ, урдань мүргэн ёһолбо.7Иосиф тэдэниие хараад таниба, зүгөөр ойлгоогүй хэбэр үзүүлэн, хариин та ниг даа гүй хү нүүд тэй хөөрэлдэжэ бай һан мэтэ ехэл шэ рүү нээр асуу ба:
— Таанад хаанаһаа ерээбта?
— Ханаһаан оронһоо эдеэ хоол худалдажа абахаяа ерээб-ди, — гэжэ тэдэ харюусабад.
8Иосиф аханараа таняа, харин тэдэнь өөрыень таняагүй һэн.9Гэнтэ Иосиф тэдээн тушаа урдань зүүдэлһэнээ һанаад, иигэжэ хэлэбэ:
— Таанад тагнуулшад гээшэт. Манай газар дайдада һула газар мэдэжэ абаха гэжэ ерээт.
10— Эрхим хүндэтэ эзэн ноён! Бидэ ямар тагнуулшад бай-хабибди даа. Ядуухан богоолнуудтнай болохо бидэнэр эдеэ хоолдо гэжэ ерээлди.11Бидэ бултадаа нэгэ эсэгын хүбүүдбди. Үнэн сэхэ зомди, тагнуулшад заяандааш байгаагүйбди.
12— Худалаар бү хэлэгты, — гэбэ Иосиф. — Манай газар дай-дада һула газар тагнажа мэдэхэеэ ерээт.
13— Үгы, эрхим хүндэтэ эзэн ноён! Ядуухан богоолнуудтнай болохо бидэнэр Ханаһаан орон нютагта ажаһуудаг нэгэ хүнэй ар бан хоёр хү бүүд бэ лэйб ди. Од хон дүүм най мүнөө эсэ гэ тэ еэ хамта, харин үшөө нэгэмнай наһа баранхай, — гэжэ тэдэ ха-рюу са ба.
14Гэбэшье Ио сиф тэ дээн дэ да хин иигэжэ хэ лэ бэ:
— Минии хэлэһэнэй ёһоор таанад бултадаа тагнуулшад гээ-шэт.15Зүгөөр би таанадые шалгаад үзэхэмни. Тэрэ одхон дүү-гэйт най наа шаа ерээ гүй дэ би үгэ дэт най эти гэ хэ гүйб. Тэ рэ нэй эндэ ерэхэһээ урид таанад Египедһээ амиды мэндэ гарахагүйт! Энээн тушаа би Египедэй эзэн хаанай нэрээр тангаригланаб!16Тэрэ дүүдээ хэн нэгэеэ эльгээгты, бэшэнтнай эндээ баряанда үлэхэ. Тиигээд үнэн хэлэһэн, үгытнай элирхэ, шалгажа үзэхэб-ди. Дүүгэйтнай ерээгүй һаань, Египедэй эзэн хаанай шэрээдээ за лар да гынь үнэн гээ шэ дэ ад ляар, таа на дай таг нуул шад бай-һан тнай үнэн бо лохо.
17Тиигээд Иосиф тэдэнэрые гурбан хоногоор түрмэ шорондо һуул га ба.
18Гурбадахи хоногтоо Иосиф тэдэниие дуудаад, иигэжэ хэ-лэ бэ:
— Эзэн Бурханһаа айдаг ушарһаа би хүниие алахагүйб. Ами-ды мэндэ ябаха дуратай һаа, минии хэлэһыемни бүтээгты!
19Хэрбэеэ таанад үнэхөөрөө сэхэ сэбэр зон һаа, таанадай нэгэн түрмэдэ үлэг, харин бэшэнтнай үлэн хооһон гэр бүлэдөө орооһо абажа ошог,20тиигээд одхон дүүтэеэ бусажа иишээ ерүүжэг. Тии гэ бэл, ами на һыет най үршөөхэб.
Иосифой аханар энээниие зүбшөөжэ,21удаань өөһэд хоорон-доо хөөрэлдэхэдээ, иигэжэ хэлсэбэ:
— Дүүгээ муу юумэндэ оруулһанаймнай түлөө хэһээлтэ гээ-шэ энэ. Зобожо байхыень хараашье һаа, хэды хайра гуйгаашье һаань, бидэ үгыень дуулажа хайрлаагүй һэмди. Тиимэһээл зоболон манай толгойдо буугаа.
22Тиихэдэнь эгээл аха болохо Рэувээн бусадтаа хандажа хэ лэбэ:
— Тэрэ үхибүүндэ мууе бү хэгты гэжэ минии хэды хэлээшье һаа, таанад дуулаагүй һэн бэшэ гүт? Харин мүнөө шуһыень урас хуул һа найн гаа түлөө харюусажа бай наб ди.
23Иосиф хөөрэлдэһыень ойлгоно гэжэ аха дүүнэр мэдээгүй, юундэб гэхэдэ, Иосиф тэдээнтэй хөөрэлдэхэдөө, зорюута ор-шуулаг шые хэ рэглээ бэлэй.
24Тэдэнэй үгэнүүдые дуулаһан Иосиф тэсэнгүй, нюураа бү-түү лээд, тэн дэ һээ дал да ороод, ган саар ха наа уй ла ба. Тии гээд һөөргөө ерэжэ, тэдээнтэй дахин хөөрэлдөөд, Шимоониие шэлэжэ абаад, аха дүүнэрэйнь хараһаар байтар хүлибэ.
25Туламуудтань дүүрэтэр орооһо хэхэ, орооһоной түлөө түлбэ-ри гэжэ үгэһэн сагаа мүнгыень туламайнь амһарта хэжэ боохо, харгы замдаа эдихэ эдеэ үгэхэ гэжэ Иосиф зарасанартаа захир-ба. Зарасанууд хэлэһэн зарлигыень бэелүүлбэ.26Аха дүүнэр орооһотой туламуудаа элжэгэдтээ ашаад, гэртээ бусахаар зо-ри бо.
27Тиигээд һүни болоходо, тогтожо, хонохоёо байхадаа, тэдэнэй нэгэн элжэгэндээ тэжээл үгэхөөр туламаа нээхэдээ, орооһоной түлөө түлэһэн сагаа мүнгэеэ харажархиба!
28— Харагты! Минии түлэһэн мүнгые бусаагаал! Тэрэ тула-майм амһар дээрэ байна, — гэбэ тэрэ.
Тии хэ дэнь бул та даа сошожо, бэе бэе һээ һу раг ша лан бай гаа һэн:
— Иихэдээ Бурхан бидэниие яаха гээб?
29Эсэ гэ дээ Ха на һаан бусажа, аха дүү нэр тэдээн тэй ушар һан юумые бултыень хөөрэбэ:
30— Тэрэ орон нютагай эзэн ноён маанадые тагнуулшад гэжэ һэжэглэн, хатуу шэрүүнээр хандаа.31Бидэ үнэн сэхэ зомди, таг-нуулшад бэшэбди гээбди.32Нэгэ эсэгын арбан хоёр хүбүүдбди, нэгэ дүүмнай наһа баранхай, харин одхон дүүмнай мүнөө Ханаһаанда эсэгэтэеэ гэбэбди.33Тиихэдэмнай «үнэн хэлэнэ гүт гэжэ би шалгахам: нэгыетнай эндээ үлөөнэб, бэшэнтнай үлэн хооһоор зобожо байһан гэр бүлэдөө орооһо абаад ошог» гэбэ.34«Одхон дүүтэеэ һөөргөө намда ерэхэт. Эгээл тиигэхэ-дэтнай, таанадые тагнуулшад бэшэ, үнэн сэхэ зон гэжэ этигэ-хэб, баряанда үлэгшэ нэгыетнай сүлөөлжэ, таанадта манай газар дайдаар сүлөөтэй худалдаа наймаа хэхэ эрхэ олгохоб» гээ.
35Тиигэжэ хөөрөөд, тэдэнэрэй туламуудайнгаа уялаа тайлаха-дань, орооһоной түлөө түлэһэн мүнгэниинь хүн бүхэнэйнь тула-май амһар дээрэ боолтотой зандаа олдобо. Энээнһээ тэдэ булта-даа айн һүрдэбэ. Яков эсэгэнь36тэдээндэ хандан:
— Таанадһаа боложо, би бүхы хүүгэдээ алдахамнил. Иосиф гээгдээ, Шимоон алдагдаа, мүнөө Биньямиинииемни таанад намһаа һалгааха гээ гүт?! Хамаг муу юумэн миниил толгойдо ту-дана! — гэбэ.
37Тиихэдэнь ууган хүбүүн Рэувээн эсэгэдээ иигэжэ хэлэбэ:
— Биньямииниие намда даалгагты, тэрэниие һөөргэнь ами-ды мэндэ асархаб. Үгы һаам, минии хоёр хүбүүдые алажа, ха рюу гаа абаарайг ты.
38— Үгы, — гэбэ Яков. — Минии хүбүүн таанадаар хамта ошо-хогүй. Түрэһэн ахань гээгдэнхэй, үлэһэн ганса хүбүүгээ би хайшаньшье ябуулхагүйб. Хэрбээ аян замда ямар нэгэ усалһаа одхон хүбүүнэймни наһа барабал, үтэли болоһон би уй гашуудал-да нэрбүүлжэ, үхэлэй орон руу мордохолби!
