1Үбгэрхэдөө һохор болоһон Исаак нэгэтэ ууган хүбүү-щгээ дуудан:

— Хүбүүмни! — гэхэдэнь,

— Юун бэ, аба? — гэжэ Эсаав асууба.

2Исаак тэрээндэ хандан, иигэжэ хэлэбэ:

— Би үндэр наһан болооб, хэдышье амиды мэндэ ябахаяа мэдэнэгүйб.3Номо һуршаяа абаад, хээрэ тала гаража, ан олзо-лоод ерэ.4Тэрэнээ асараад, минии дуратай хоол амтатайханаар бэлдэжэ үгөөрэй. Хүбүүнэйнгээ гарһаа нэгэ һайхан хоол эдеэд, Эзэн Бурханһаа һайн һайханиие гуйжа, үреэл хэлэхэб. Наһа ба ра ха һаа урда би һанажа яба һа наа заабол хэлэхэ ёһо тойб.

5Исаагай Эсаав хүбүүндээ хэлэһые Ривкаа дуулажа байгаа. Тиигээд Эсаавай агнуурида гарахада,6тэрэ Яковтаа хэлэбэ:

— Эсэгыншни Эсаав ахадашни юу хэлэһые би дуулааб.7Аг-нуурида гаража, ан олзолоод, амтатай эдеэ хоол бэлдэһэнэйнь удаа Эзэнһээ үлзы хэшэг гуйжа, эсэгэшни Эсаавые үреэхэнь. Наһа барахаһаа урда тэрэ энээниие заабол хэхэ.8Зай, хүбүүмни, юу хэхэбши гэжэ хэлэхымни шагна.9Малдаа ошожо, тэндэһээ хоёр тарган эшэгэ шэлэжэ аба. Би тэдэнииеш эсэгыншни дуратайгаар бэлдэхэб,10Харин ши тэрэниием эсэгэдээ абаашажа эдюулхэш, тиигээд эсэгэшни шамда гэрээд үреэл үгэеэ хэлэхэ.

11— Тиигэжэ болохо гээшэ гү? Эсаав ахайн бэе үһэ ехэтэй, — гэ-жэ Яков харюусаба. — Харин минии бэе тиимэ үһэгүй ха юм.

12Гэнтэ эсэгэмни намай эльбээд үзөө һаань, яахабиб? Намайе мэхэлбэ гэжэ ойлгоо һаань, намда үреэлэй орондо хараал уна хал.

13Эхэнь:

— Хэрбээ хараал табяа һаань, тэрэ хараалынь намда шэнгүүжэг. Харин ши миниил үгэ дуула. Ошожо асара, — гэбэ.

14Яков эшэгэдые асарба. Исаагай дуратайгаар Ривкаа амтатай-гаар эдеэ бэлдэбэ.15Һүүлдэнь тэрэ ехэ хүбүүн Эсаавайнгаа гэртээ хадагалжа байһан гоёлой хубсаһа абажа, бага хүбүүн Яковтаа үмдэхүүлбэ.16Яковай үһэгүй мэлигэр хүзүүе, гарнуудыень тэрэ эшэгэдэй арһаар орёобо.17Тиигээд бэлдэһэн эдеэгээ, хилээмэ Яковта барюулба.18Тэрэнь эсэгэдээ майхан руу ороод:

— Аба-аа! — гэбэ.

— Заа, хүбүүмни! — гэбэ Исаак. — Ши минии али хүбүүм-ши?

19— Би ууган хүбүүн Эсаавтнайб, — гэжэ Яков харюусаба. — Хэлэһээртнай бултыень дүүргээб. Үндыжэ бодоод, ангай мяханһаа эдигты. Тиигээд Эзэн Бурханһаа үлзы хэшэг гуйн, хү бүү гээ үреэ гыт даа.

20Исаак иигэжэ асууба:

— Иимэ түргөөр ши яажа ан олзолбош?

Тэрэнь харюуса ба:

— Танай шүтэн зальбардаг Эзэн Бурхан намда туһалаа.

21— Дүтэлэ наашаа, хүбүүмни, — гэбэ Исаак. — Шамай эльбээд үзэһүүб, нээрээ Эсаав гүш?

22Яковай эсэгэдээ дүтэлхэдэнь, тэрэниие эльбэжэ үзөөд, Исаак хэлэбэ:

— Хайшаа юм даа. Абяа хоолойнь — Яковай, харин гарнуу-дынь — Эсаавай.

23Эсаавай гарнууд мэтэ Яковайшье гар үһэтэй байхадань, эсэгэнь та нин гүй, тэрээн дэ үреэл хэ лэхэ болоо бэлэй.

24Гэбэшье Исаак дахин асууба:

— Тиихэдээ ши үнэхөөрөө минии хүбүүн Эсаав болоно гүш?

— Мүн даа, тиимэб, — гэжэ Яков харюусаба.

25Тии хэдэнь Исаак:

— Зай, хоолоо наашань үгэ. Хүбүүнэйнгээ олзолһон ангай мяха эдеэд, үреэл хэлэхэб, — гэжэ хэлэбэ.

Яков эсэгэдээ эдеэ, улаан архи бари ба. Эдижэ, уужа садаад,

26Исаак:

— Ерэ наа шаа, хүбүүмни, таала намай, — гэбэ.

27Яков дүтэлжэ, эсэгэеэ таалаба. Эсаавай хубсаһанай үнэр танижа, Исаак үреэхэ гэжэ шиидээд, иигэжэ хэлэбэ:

— Хүбүүнэймни хубсаһанай энэ һайхан хангал Эзэнэй үреэһэн хээрэ талын үнэр мэтэ һайхан.28Бурхан таряалангуудыешни бороо хурын уһаар мэтэ шүүдэрэй шиигээр ундалуулжа, арбин ехэ баян ургаса үршөөжэ байхань болтогой! Ургасын далай, виноградай архи үргэлжэ салгидахань болтогой!29Дэлхэйн олон арадууд шамда ажал хэхэнь, урдашни мүргэн һүгэдэхэнь бол-тогой! Тэрээнһээ гадна аха дүүгээ, түрэл түтимөө ши захадан зонхилжо, үри һадаһадшни үеһөө үедэ тэдээндэ хүндэлүүлжэ байхань болтогой! Шамай хараагшадта өөһэдтэнь хараалынь шэн гэг, ша май үреэг шэд өөһэдөө үреэл дэ хүр тэг!

30Яковай иигэжэ Исаагһаа үреэлдэ хүртөөд, һаял ябаһанай удаа Эсаав агнууриһаа бусажа ерэбэ.31Амтатайханаар эдеэ хоол хээд, эсэгэдээ асаржа, тэрэ хэлэбэ:

— Аба-аа! Үндыжэ бодоод, асарһан ангаймни мяха эдиит даа, тиигээд намдаа үреэл үршөөлөө заяагыт!

32— Ши хэмши? — гэжэ Исаак асууба. Тэрэ:

— Би та най ууган хү бүүн Эсаавби, — гэжэ ха рюу са ба.

33Тии хэ дэнь Исаак угаа ехээр сошожо, шэ шэ рэн хэ лэ бэ:

— Тиигэбэл, хэн ангай мяхаар хоол хэжэ намда үгөө гээшэб? Шинии ерэхэһээ урид би бултыень эдеэд, Эзэнэй нэрээр тэрэниие үреэгээ һэм. Үреэһэн үреэлээ би һөөргэнь бусаажа шадахагүйб. Тэрэл үреэлни хүсэндөө хододоо байхал.

34Эдэ үгэнүүдые дуулахадаа, Эсаав айхабтар гомдолтойгоор, шангаар уйлажа, эсэгэеэ гуйжа эхилбэ:

— Абамни! Теэд намайешье үреэн заяагыт даа!

35— Дүүшни намда ерэжэ, намайе мэхэлээд, шинии абаха ёһо-той үреэлые өөртөө абаад тонилоо, — гэжэ Исаак харюусаба.

36— Тэрэ намайе хоёр дахин мэхэлжэ шадаа. «Мэхэшэн» нэрэ-дээ таараһан амитан. Ууган хүбүүн гүүлэхэ минии эрхэ буляан абаа, харин мүнөө намда үгтэхэ үреэлдэ хүртөөд арилбал! Теэд намда хэлэхэ ямаршье үреэл танда үлөөгүй гээшэ гү?

37Исаак харюусаба:

— Хүбүүмни! Эзэн Бурханһаа гуйжа абаһан үреэлэй ёһоор, дүүшни шинии эзэн болоо. Тэрээнһээ гадна бүхы түрэл га-ралнай тэрэнэй мэдэлэй болобо. Ургаса таряагаар, жэмэсэй архяар тэрэ дуталдахагүй. Шамдаа, хүбүүмни, юугээрээ мүнөө туһал хабиб даа.

38— Абамни! Та гансашье үреэл намдаа хэлэжэ үгыт даа! Намайшье үреэгыт, абамни! — гэжэ Эсаав эсэгэдээ хэлээд, сурхирса уйлаба.39Тиихэдэнь Исаак тэрээн тухай зүгнэжэ, иигэжэ хэлэбэ:

— Эзэн Бурхан таряалангууд дээрэш шүүдэрэй дуһалшье унагаахагүй. Ши хэзээдэшье баян ургаса хуряан абахагүйш.

40Эдэ баялиг олохын тула ши дээрмэдэжэл олохоһоо бэшэ ондоо аргагүй байхаш. Дүүгэйнгээ зараса болохош. Гэбэшье эсэр гүү сэн тэм сэ бэл, дар лал та һаа мултаржа ма гад гүйш.

41Эсэгын үреэл мэхээр абаһандань Эсаав Яковта хороо бу-салжа, «эсэгэмнай удахагүй наһа бараха, тиихэдэнь би Яковые ала хаб» гэжэ до соо гоо шэб шэ бэ.

27:36 «Мэхэшэн»: 25:26.

42Гэбэшье хэн нэгэн Ривкаада энээн тухай дуулгажа, тэрэ бага хүбүүн Яковаа дуудаад, иигэжэ хэлэбэ:

— Шагна! Эсаав ахашни шамайе алаха һанаа түрэнхэй гэлсэ-нэ.43Тиигээ хадань, хүбүүмни, эжынгээ үгэ дуулажа, эндэһээ түргөөр тэрьедэжэ, Месопотамиин Хараан хотодо ажаһуудаг Лаваан нагасадаа ошо.44Тэндээ ши ахынгаа уур сухалай ном-гортор ажаһуухаш.45Хэһэн хэрэгыешни тэрэнэй мартатар тэндээ байгаарай. Мартахадань, би шамда хүниие эльгээжэ, наашань асаруулхаб. Эндэ үлөө һаа, алуулхаш. Тиигээд ахаш-ни шамайе алаһандаа заргада орожо, саазалуулха. Нэгэ үдэр хоёр хү бүү дээ ал да ха гээ шэ нам һаа зай лаг!

46Удаань Ривкаа Исаагта иигэжэ хэлэбэ:

— Эсаавай хиит яһатан хоёр һамгадһаа боложо, би зобожо байнаб. Яковаймнай баһа хиит яһанай һамга абабалнь, амиды бай һан һаа үхэһэм ни дээрэ.